Dodane zostało też dla ułatwienia menu boczne:) Mam nadzieję, że podróż po blogu będzie przez to bardziej czytelna.

Poza skopiowaniem treści na stronie, skopiowaniem słów kluczowych, zaczeło mnie zastanawiać jak to się dzieje, że po słowach kluczowych typu „marcin pietraszek” ludzie trafiają na moją stronę, okazuje się, że mój kod śledzenia google, który google generuje indywidualnie, Pan Marcin też sobie skopiował przy kopiowaniu hurtem z mojej strony.

Panie Marcinie – w ten sposób raczej nie pokaże Pan swojej kreatywności, jeżeli do napisania paru prostych słów potrzebuje Pan je podpatrzeć / skopiować , to ciekawe jak jest ze zdjęciami…

Na stronie / blogu / materiałach reklamowych nawet dziwnie podobny wzór tapety…

Pewnie nigdy bym się nie dowiedział, że taka strona istnieje i o skopiowanych materiałach, gdyby nie skopiowany kod google do statystyk

http://marcinpietraszek.com

knm.prz.edu.pl

Jak znajdę chwilkę czasu to poprawię archiwum bo jakieś błędy tam wyskakują, oraz dwie galerie, które nie działają tak jak trzeba.

Póki co pracuję cały czas i non stop i niestety nie mam czasu prawie na nic, ale tak to już jest czasami…

Próbowaliście kiedyś oprawić swoje prace w internecie? Nie mamy w tym względzie wielkiego pola manewru.
To temat dość świeży, bo zwykle kiedy mamy własne zdjęcia, kupujemy gotowe ramki albo idziemy do ramiarza.

Pierwsze rozwiązanie jest może dobre przy standardowych formatach, bo możemy wybrać z coś z gotowych produktów.
Nie zawsze jednak jakość zakupionej gotowej ramki jest odpowiednia – tu musimy wiedzieć, jaki producent jest godny zaufania.

Jeśli idziemy do ramiarza, musimy przygotować się na spory wydatek i ograniczoną ilość wzorów listew,
a w najlepszym wypadku – długi czas oczekiwania na wybrany wzór listwy, którego zwykle nie ma akurat na stanie.
Mus to mus – jesteście wybredni, to czekacie.

To nie są idealne rozwiązania. Ponieważ jednak zacząłem o internecie, do niego wrócę.

Jeśli nie słyszeliście jeszcze o serwisie internetowym e-oprawa.pl, to koniecznie go sprawdźcie.
Wygląda na to, że wreszcie dostaliśmy całkiem profesjonalne narzędzie do oprawiania prac on-line.
Serwis umożliwia wgranie własnej pracy na serwer, jej wydruk i oprawę, wraz z passe-partout.
Dostępnych jest ponad 250 wzorów listew do oprawy, posortowanych według takich kryteriów, jak styl, kolor czy szerokość listwy.

Efekt naszej zabawy z wgrywaniem i dopasowywaniem oprawy oglądać możemy na bieżąco na podglądzie.
Wszystkie składniki ceny są widoczne pod naszym dziełem, co oznacza, że możemy mieć wpływ na końcową cenę naszej pracy, bo wszystkie opcje zmienić możemy w dowolnym momencie – papier, szkło, ramkę czy passe-partout.

Co ciekawe, ceny są bardzo atrakcyjne, szczególnie, że jakościowo e-oprawa.pl bardzo do góry odbiega standardem od gotowych produktów.
Serwis oferuje też gotowe reprodukcje, obrazy, a także kilka wzorów tablic i luster na wymiar, wszystko oprawić można elegancko w pasujące do siebie ramy.

Ponieważ narzędzie do oprawy umożliwia nam dostosowanie wielu opcji, takich jak wymiar ramy, wydruku, passe-partout, wzory i kolory opraw i innych, możemy stworzyć szybko pracę, która będzie idealnie pasować do naszego wnętrza bez obawy o cenę i jakość oprawy.
A przecież o to cały czas chodziło.

Gazecie kibicuje, a hobbistom polecam pismo:)

Poniżej film ze zlotu, kamerzysta po ciężkiej selekcji wybrał najlepsze nadesłane zdjęcia z sesji fotograficznej i wkleił je w film;) hehe chyba, że nikt inny nie zdążył wysłać swoich zdjęć:P

Click here to view the embedded video.

„Wbrew pozorom nie jest to takie proste. Fotoziutki są sprytne. Fotoziutki słodzą Młodym, rozpływają się w komplementach w stosunku do Panny Młodej, nawet, jeżeli ta jest delikatnie mówiąc średnio fotogeniczna.

Opowiadają o sobie z fałszywą skromnością. Fotoziutek obiecuje. Nieważne czy słowa dotrzyma czy nie – ważne żeby chwycić młodych i trzyyyyyymać!!!

W rozmowach z potencjalnymi klientami (najlepiej w kawiarni, bo akurat ma remont w swoim studio) przede wszystkim dyskredytuję innych fotografów (tych wziętych), że już się wypalili, że trzepią chałturę, że lecą tylko na kasę, a tak naprawdę to g….no potrafią… Co innego on – fotoziutek! Ze świeżym podejściem do tematu, mistrz obróbki komputerowej, posiadacz najlepszego i najdroższego sprzętu (później na weselu najwyżej komuś, kto ze zdziwieniem zapyta o jego najtańszą lustrzankę wciśnie kit o brzydkim złodzieju, co tydzień wcześniej wyczyścił mu całe studio ze sprzętu. Taka strata, taka strata…. Kiedy ja to odrobię? ).

Fotoziutek bardzo często daję do wglądu cały segregator dziękczynnych maili od przeszczęśliwych par, które dostąpiły zaszczytu bycia przez nigo uwiecznianym. (trzeba się co prawda natrudzić, aby taki zestaw maili przygotować, ale warto, oj warto – naiwnych nie brakuje). Istnieje też szansa, że otrzymacie od fotoziutka 3-5 telefonów od tzw. byłych klientek – w rzeczywistości są to jakieś koleżanki – gdzie oczywiście na dzwoniących czeka pieśń pochwalna pt tytułem: „On, tylko on – najlepszy fotograf ślubny na świecie”.

Kolejne co mi przychodzi do głowy to to, że fotoziutek nie robi problemu z oddania Młodym wszystkich zrobionych, ale nieobrobionych zdjęć. W głowie profesjonalisty taki pomysł nie miałby szansy się nawet narodzić. Profesjonalista szanuje swoją pracę i doskonale zdaje sobie sprawe, że nie ma takiej szansy, aby wszystkie zrobione zdjęcia „trzymały poziom”. Dlatego zawsze odrzuca te, które wg. niego nie wyszły.

Fotoziutka nikt nie poleca – fotoziutki rozmnażają się przez pączkowanie w necie i stamtąd zarzucają sieci na swoje przyszłe ofiary. Fotoziutek godzi się na wszystko: czas pracy nawet 24 godziny, dwa plenery plus jeszcze jeden nocny i dodatkowo sesja narzeczeńska. Na płytce oddaje ponad 2000 zdjęć (oczywiście „profesjonalnie obrobionych”) plus jeszcze wydrukowane na papierze: tych w wymiarze 9 na 13 to nawet i ze trzysta! Do tego wszystkiego jeszcze prezentacja DVD – najlepiej godzinna. Wreszcie fotoziutek ma kiepskie portfolio i dziwnie niskie ceny oscylujące w okolicach 1500 zł.

Dodatkowo fotoziutek najczęściej „robi na czarno” przez co dochodzenie swoich praw przez Młodych jest bardzo utrudnione, tym bardziej, że umowa jaką fotoziutek proponuje, najczęściej ma jakiś haczyk, który uniemożliwia wygranie z nim ewentualnej sprawy w sądzie. Gdy fotoziutek „położy” dwa-trzy wesela najczęściej zmienia nazwę swojej „firmy” i…. znów może zacząć szukać kolejnych naiwnych, żeby nie napisać oszczędnych.

No dobra, w takim razie jak poznać, że ktoś jest profesjonalnym fotografem ślubnym?
Najprościej to to, co napisałem powyżej, tyle że odwrotnie, plus doświadczenie, plus zajęte terminy, plus brak reklamacji i najlepiej dobrze zrealizowana sesja narzeczeńska.
Pozdrawiam i życzę ostrożności przy wyborze fotografa ślubnego.”

Dziękuję również wszystkim za pozytywny odzew odnośnie kursów:)

No i oczywiście zapraszam na stronę moich kursów fotograficznych – zostan-fotografem.pl